You’re perfect, just the way you are

you're perfect just the way you are

Een frisse morgen in het bos. De rijp ligt nog op op het veld. Ik heb me voorgenomen om tijdens mijn eigen wandeling ook de houding van de Wonderwandelaar toe te passen. Het thema waar ik vanochtend mee ga lopen is “verstoppen”. Verstoppen voelt veiliger dan zichtbaar zijn. Ik realiseer me dat ik er een flink oordeel op heb zitten: verstoppen is niet goed, zichtbaar zijn wel. Want om “succesvol” te zijn (ik zet het maar even tussen aanhalingstekens, want was is eigenlijk succesvol?) moet je zichtbaar zijn. Het is fijn om in de rust van het bos te kunnen zien hoe ik mijn gedachten aan elkaar heb geknoopt. En hoe ik steeds weer uitkom bij een vervelend gevoel van falen. En opeens schiet ik in de lach. Want opeens realiseer ik me dat ik helemaal niet gefaald heb. Ik ben juist heel goed en succesvol ergens in geworden na lang oefenen. Waarin? Juist ja, in verstoppen!

En dan valt mijn oog op een veld met dorre bladeren. Het ziet er grauw en doods uit. Normaliter zou ik daaraan voorbij zijn gelopen, maar nu voelde ik een impuls om even stil te staan en het met volle aandacht in me op te nemen. Ik zak door mijn knieën om het eens van dichtbij te bekijken. En dan treft het me hoe veel verschillende soorten blaadjes er eigenlijk zijn. Mijn blik wordt getrokken door een hoopje bladeren. Ik til het grootste blad op en zie een klein blaadje eronder liggen. Het raakt me in mijn hart, zo mooi vind ik dit kleine blaadje. Verstopt onder de andere bladeren lag die mooie schat te wachten op me. En als ik dan weer uitzoom, zie ik opeens dat alle bladeren mooi zijn! Verschillend in grootte en vorm en kleur, maar in hun uniekheid allemaal mooi. De rijp maakt alle blaadjes mooi. 

Met een blij en open hart wandel ik weer naar huis. Dit wil ik delen! Of je nu een klein blaadje bent of een groot blad, gekartelde randjes hebt of zachte rondingen, midden op het pad ligt of verborgen onder een hoopje andere bladeren: “you’re perfect just the way you are”. Je hoeft het alleen maar te willen zien, in jezelf en in anderen. En de eerste stap is om te stoppen met jezelf te veroordelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.