Liefdevolle aandacht

Een vriendin van me heeft een bijzondere gave, ik noem haar dan ook ‘de orchideeënfluisteraar’. Het lukt haar namelijk om orchideeën een tweede en zelfs een derde keer in bloei te krijgen. En dan heb ik het niet over een miezerig takje met een of twee bloemetjes, nee, het is een enorme bloemenweelde. Groter en uitbundiger dan de oorspronkelijke bloei zelfs.

Laatst vroeg ik aan haar wat haar geheim was. “Aandacht”, antwoordde ze. En ze refereerde aan een scene in de film de Celestijnse Belofte, die we niet zo lang geleden samen gezien hebben. In deze scene zie je mensen zitten rondom een groentetuin. De nietsvermoedende voorbijganger begrijpt het niet. Waarom zitten die mensen daar maar een beetje te zitten? Als je wilt dat je planten groeien, dan moet je toch wat doen zeker? Iets praktisch, zoals schoffelen of water geven en bemesten, daar worden planten groot en sterk van! Pas als de ogen van deze man geopend worden, en hij gaat zien met de ogen van waarheid, ziet hij wat er op fijnstoffelijk niveau allemaal gebeurt. Hele golven van gouden energie worden naar de tuin gestuurd.

Een ander woord voor dergelijke aandacht is liefde. Je omhult de plant, de tuin, de persoon met je liefdevolle aandachtige aanwezigheid.

Stel je eens voor dat je dat met al je bezigheden doet. Koken is ook zo’n activiteit, waarbij het onmiddellijk duidelijk is dat iemand het met aandacht, met liefde, heeft gedaan.

Heb jij ook zulke voorbeelden? Deel ze in het reactieveld hieronder. Ik hoor ze heel graag.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *